|
 Ferð ÍFHK um nýliðna
helgi, frá Landmannalaugum á Hellu, með viðkomu í Dalakofanum, norðan
Laufafells var fjölmenn og góðmenn. 18 þátttakendur voru í ferðinni sem
hófst í Laugum 13. ágúst kl. 14.
Hjólað var um Dómadal í blússandi
meðvindi og töluverðu öskufoki á köflum og áð í Landmannahelli. Þaðan lá
leiðin upp að Krakatindi og síðan upp í Rauðufossafjöll uns komið var í
Dalakofann um kvöldið, eftir rúmlega fimm tíma ferð, nokkuð krefjandi á
köflum.
Á síðari hluta þessarar dagleiðar varð því miður slys þegar ein
úr hópnum féll af hjólinu og handleggsbrotnaði ásamt því að fara úr
axlarlið. Segja má að viðbrögð félaga í hópnum hafi verið óaðfinnanleg,
því Stefanía hjúkrunarfræðingur annaðist sjúklinginn frá upphafi og af
mikilli fagmennsku. Trússbíllin var líka skammt undan og flutti hina
slösuðu upp í skálann þar sem nánar var hlúð að henni. Stefanía kom því
til leiðar að þyrla LHG var send á staðinn. Tildrög slyssins voru þau að
vindhviða feykti hjólinu á hliðina þegar það var á um 5 km hraða og
lenti konan á öxlinni með áðurnefndum afleiðingum. Skömmu eftir þetta
atvik féll annar þegar hann þurfti að bremsa mjög skart við vatnsrás í veginum en meiddist ekki.
Fyrrnefnda atvikið varpaði eðlilega skugga yfir andrúmsloftið hjá
þeim sem eftir urðu, en eftir að þyrlan var farin til Reykjavíkur var
eigi að síður var ákveðið að taka til við matseld og grilla kjötið og
halda kvöldvökuna eins og ætlað var. Daginn eftir var áframhaldandi
rjúkandi norðanátt sem þýddi kröftugan meðvind og öllu meira moldviðri
en fyrri daginn. Segja má að meðvindurinn hafi verið jafnvel fullmikið
af hinu góða því fólk átti fullt í fangi með að hafa hemil á hraðanum
þegar þeyst var niður brekkur. Moldviðrið gerði það líka að verkum að
fólk hneigðist eðlilega til að hraða förinni til að komast inn á svæði
með meiri loftgæðum. Sennilega urðu þessir samverkandi þættir til þess
að sumir fóru aðeins fram úr sjálfum sér svo við óhöppum lá. Að lokum
urðu tvö óhöpp með stuttu millibili þegar tveir úr hópnum
féllu af hjólum sínum,
Til viðbótar þessum atvikum, lenti fólk í því að sprengja dekk um 5 sinnum.
Að loknum þessum seinni hjóladegi endaði hópurinn á Hellu og fór í
sund og fékk sér hressingu áður en heim var haldið. Viðburðarík ferð var
á enda. Eins og nærri má geta er ekki beinlínis hægt að segja að hún
hafi gengið vel, en þó verður að halda því til haga að hópurinn skemmti
sér vel saman og ánægjan var við völd frá upphafi til enda, þótt
fyrrnefnd atvik hafi vissulega hrellt okkur. Slysin gera ekki boð á
undan sér, en draga má úr afleiðingum þeirra með réttum viðbrögðum og
ekki síst góðum öryggisútbúnaði. Síðan er það þáttur fararstjórnar, sem
mætti taka til gagnrýnnar umræðu, þ.e. hvort nægilegum upplýsingum um
eðli ferðarinnar hafi verið komið til skila og skipulag í heild sinni.
Sú umræða sem og önnur sem tengist starfi í okkar ágæta klúbbi á vonandi
eftir að leiða í ljós eitthvað gagnlegt.
Texti og myndir: Örlygur Steinn Sigurjónsson
Smellið hér eða á myndina til að skoða myndagallerý úr ferðinni. Gott að vellja Fullscreen og Slideshow
|
