Allt sumarið 1993 söfnuðu félagar ÍFHK af miklum dugnaði 3000
undirskriftum undir kröfu þess efnis að bæta þyrfti aðstöðu
hjólreiðamanna á stór-Reykjavíkursvæðinu. Það þurfti að hafa fyrir
hlutunum fyrir tíma internet undirskriftasafnana. Lesið leiðara 1. tölublaðs Hjólhestsins 3. árgangs sem kom út í janúar 1994 eins og forsíðan endurspeglar.
Í blaðinu var m.a. skemmtileg ferðasaga um ferð Svölu í Landmannalaugar
og Eldgjá sem farin var í enda september 1993.Fyrir neðan er smá kafli
en það má lesa alla ferðasögun hér .
Veðurspáin fyrir helgina var ekki glæsileg, til að byrja með átti að
vera rigning og rok en síðan átti að frysta og snjóa, en þar sem þetta
var síðasta ferð ársins ákvað ég að skella mér með. Þær upplýsingar um
leiðina sem ég hafði fengið frá þeim sem áður höfðu farið þessa leið
stönguðust mjög á. Sagt var að árnar sem þyrfti að vaða skiptu tugum,
þær væru djúpar og jökulkaldar, brekka tæki við af brekku og allar væru
þær mjög brattar. Þetta gat komið heim og saman við það sem í
leiðarlýsingu stóð að ferðin reyndi mjög á getu þátttakenda og hluti
leiðarinnar væri eins og "brattur stigi".
Ég var því komin á fremsta hlunn með að hætta við að fara þegar ég
rakst á gamalt Æskublað þar sem haft var eftir 13 ára strák að þessi
leið væri bara "létt dagsferð". Með því að leggja saman þessar
mismunandi upplýsingar og deila með tveimur fékk ég út að ferðin væri í
meðallagi erfið, þannig að óhætt væri fyrir mig að fara og sá ég alls
ekki eftir því.
Smellið á blaðið til að sjá það stórt, annar smellur stækkar það enn
meir og með stiku efst er hægt að velja mestu stækkun. Esc takkinn
lokar blaðinu.
Páll Guðjónsson
